even bijpraten
Even bijpraten.
We zijn de afgelopen dagen off line geweest, in die zin we stonden zonder electriciteit en belangrijker er was geen internet netwerk binnen bereik. Daarom een schrijfsel om jullie bij te praten. Let op; we hebben nog niet naar de mail en de webpage gekeken dus weten niet or reacties van jullie staan. Verder schrijf ik dit op 17 juli en praat ik jullie bij over de tijd rond 8 juli. Nu een bericht en mogelijk wat later praat ik jullie bij over de rest van onze reis.
Op Woensdag 8 juli zijn we dus het national park Wells Gray ingegaan. Gewaarschuwd voor beren, poema’s , herten op de weg, en elanden, werden we enigszins overvallen door een andere inwoner van dit park. Een soort die ontelbare aantallen aanwezig is en toeslaat op elk moment en op elke plek. De mug dus. Ik neem aan dat de Canadezen zo een hekel hebben aan muggen dat ze ze allemaal bij elkaar gehaald hebben en gestald hebben in Wells Gray. Je kon je kont niet keren. Laat staan dat je de broek kon laten zakken om “in het wild” een monument ter nagedachtenis van je spijsvertering neer te zetten. De kinderen waren na een uur in Wells Gray de camper niet uit te zetten. Al was het maar omdat de after bite hier gestald was. We zijn de volgende dag nog wel gaan wandelen maar dat was meer een formele zaak dan een uitdaging. Het was wel een leuke wandeling langs een super wilde rivier die overging in een eindeloos groot meer. Dat meer was niet zo breed maar wel heel lang. Een smal pad aan de rand van het meer en de rand van het bos. Bij het keerpunt kwamen een visser tegen die er met zijn gezin op uit ging. Waar het meer bij Kolowna druk en recreatief is kwamen we hier nauwelijks mensen en al helemaal geen boten tegen. Deze man ging met een klein snelle boot verder het park in en zou dan via een smalle rivier opvaren naar een volgend meer dat verder noordelijk lag. Aan het einde van dit meer zou dan gaan vissen. Ik schat dat hij zo een 50 km verder het park in zou gaan voordat hij ging vissen. Dan begrijp je wat zo een land en ruimte moet betekenen voor de inwoners. Je bent dan echt van alles verlaten als je je hengel uitgooit. Dat moet speciaal zijn en je het gevoel geven wat dichter bij de eerste bewoners van het land te staan.
Uiteindelijk zijn we Donderdag 9 juli toch met rasse schrede het park uit gegaan. De rivier was spectaculair maar niet te zwemmen, er was niet zoveel te doen voor de kids en de muggen waren een plaag. Met korte stops bij uitzichtpunten en meer dan spectaculaire watervallen zijn we over de durt road het park weer uit gegaan. Omdat we niet in de nacht wilde reizen zijn we weer voor een nachtje op dutch lake gaan staan. Even de voorraden aanvullen en de muggenbulten verzorgen. Het was er weer leuk. Een superhelder meertje en met diep en fris water. Leuk voor zwemmen en een beetje dollen.
Vrijdag 10 juli zijn we weer verder gegaan. We hadden samen besloten richting Jasper te gaan. Dat was een keuze om in de richting van de Canadese rocky’s te gaan. Bericht daarover volgt.
Rene
