Plat als een dubbeltje.

Van treinen, slecht weer en het pletten van geld.

 

 

We zijn op de weg naar Golden nog even langs gegaan bij het natuurschoon van Lake Louise. Je begrijpt al dat het om een meer gaat. Erg mooi, verschrikkelijk druk (weer japanners) en snel gezien. Op weg dus naar Golden. Flinke rit die goed verliep. Helaas in Golden twee campings. Tussen de muggen op een veld met wat bomen of in de stad  naast het spoor. (weer) Toch voor het laatste gegaan: helaas vol ,dus op het parkeerterrein gestaan. Lekker goedkoop en de douches, toiletten en water toch ter beschikking.  Nog met een paard en wagen door het dorp gescheurd. Kids van de camping en andere loslopende gingen in een kar met twee forse paarden. Cowboy lied erbij en een beetje klipper klapper van de paarden en het plaatje was rond. Hij maakte er iets van. Soms zelfs even over een grasveld als de paarden in galop gingen. Kids vonden het erg leuk en een aantal meer lokale inwoners gingen helemaal los bij deze spannende attractie. In dat opzicht liggen er dus nog veel kansen voor een senior kermisexploitant met en oude ballengooitent. (eventueel in combinatie met de suikerspinkar)

 

Voordat we in Golden kwamen moesten we via de Kicking horse pass en Kicking horse river onze weg zoeken. Klinkt stoer maar valt mee. In principe weet je dat je goed rijd als de volgende zaken in acht neemt. (1) Volg de grote weg want er is er maar een ,dus dan ga je goed, (2) volg de vrachtwagens want die kunnen ook nergens anders heen, (3) volg de andere RV’s want die weten het eigenlijk ook niet en rijden achter de vrachtwagens aan op die ene weg .

 

Bijna de hele afgelegde weg tussen Banff  en Golden was het slecht weer. Meer wind en veel regen en zelfs natte sneeuw vielen ons ten deel. Leuk dus. De kids in de backyard playing nintendo, en mum en dad voorin de auto met hun neus tegen het ruit. Die pas was een eitje. Wel heftig maar als echte cowboys en cowgirls vervolgde we onze weg. Onderweg regelmatig gestopt voor een plas en een hapje. De omgeving is overweldigend. Natuurlijk de zelfde bomen en bergen maar het geheel wordt rauwer dus steiler en grilliger. De pas was goed te rijden. We waren met regelmaat de snelste uit de regio ,want 9 van de 10 keer reden er auto’s van alle soorten achter ons en lag voor ons het asfalt uitnodigend te wachten. Ik hoop dat ze een filtertje op hun de luchtinlaat van de AC hadden want wij hebben geen katalysator.

De trein kruiste met regelmaat ons pad. Waanzinnige plaatjes leverde dat op. We staan langs de weg geparkeerd en aan de overkant van een klein meer gaat tegen een decor van bomen en bergen een trein voort. Twee locs er voor en twee erachter. Maar dan wel 108 wagons van verschillende vormen en kleuren er achter. Tergend langzaam op weg naar een tussenstation van ons Fields. Een gehucht 15 km verder op. Toen we weer op weg gingen troffen we trein nog een paar keer aan maar we waren uiteindelijk sneller. In Fields aangekomen zijn we de weg afgegaan en hebben bij het dorp gewacht op de trein. Kids maakt nog een dammetje ivm het regenwater en pa en ma gingen aan de koffie. Net voordat de trein zich aankondigde nog een muntje op de rails gelegd. En daar kwam de eindeloze reeks van wagons op 5 meter langs ons denderen. Fantastisch. Na het passeren wel even moeten zoeken naar het muntje. Mazzel  alom: gevonden ! Bewaren voor thuis. Er staat niet meer op maar hij is echt plat.

 

Golden met zijn paarden kar en te volle camping hebben we verlaten op zaterdag 19 juli om op weg te gaan naar Revelstoke. Never heart off. Toch een flinke plaats. Via, via , via terecht gekomen op de plek waar ik nu zit te typen. Leuke plek ,weer naast een doorgaande weg. Morgen over naar een volle camping waar we gereserveerd hebben omdat we niet er weer naast willen staan. De camping waar we nu staan heeft internet , een zwembad en een vaag beschreven plek. Naast een zwembad aan de voorzijde staat er rechts een gezin met twee drukke honden, drie kinderen, waarvan 1 een helm op heeft om hij niet goed bij zijn hoofd is ,en niet nog slechter moet worden. De beide honden poepen slecht, dus lopen langdurig met de billen om laag voor hun camper langs ,om toch van zaken af te komen. Links staat een gezellig gezin waar ook een kind is dat niet goed is. Nu echter zonder helm. Morgen even plonsen en ontbijten en op weg naar een camping met een meertje. Eens kijken hoe het daar is met de hondenpoep en helmen. Het is meer als twee weken voordat we op huis aan gaan, en we vermaken ons best. Zo mogelijk volgt nog nader bericht. We vermaken ons dus beregoed, voelen ons kiplekker, en stoten ons niet als een ezel voor de tweede keer aan een steen (geen camping vinden) Overigens ligt er nu ergens in Revelstoke een muntje op het spoor. We hopen dat die 25 cent morgen zo plat als een dubbeltje is. Je hoort nog of het gelukt is.

 

 

R

 

PS : volgende dag zijn er zeker veel treinen over de muntjes gegaan. Echter de muntjes waren niet terug te vinden. We zijn vast besloten