Toch maar.

Uiteindelijk na een stukje pizza en een koffie nog even aan de computer. De reis liep voorspoedig. Het vetrek was een uurtje vervroegd. Op schiphol troffen we een zeilvriend van Jan, Tom, bij de vetrekborden. Toeval bestaat niet, maar nu dan wel toch maar even.

Het opstijgen was natuurlijk spannend. De vlucht verliep heel rustig. Het was jammer dat we geen raamplaatsen hadden. We hebben toch nog indrukken opgedaan van de hollandse kust. Na een eindeloze zee kwamen we boven groenland en dat was indrukwekkend. Bergen, sneeuw en ijsschotsen, een echte wildernis. Toen was het heel duidelijk dat we naar de andere kant van de wereld aan het reizen waren. Vertrek om 1400 uur in en aankomst om 24.30 uur. (nederlandse tijd) In de praktijk betekent dat de gehele dag in de zon, en aankomst bij een lekker weertje terwijl het 14.30 uur is. Paul hadden we snel gevonden en meteen op weg naar Kelowna. Eerste stuk was niet indrukwekkend. Beetje randgebieden van een grote stad die je ook wel in Frankrijk tegenkomt. Het werd als snel mooier. Bossen, rivieren en forse bergen waar soms de sneeuw nog te vinden was. We hebben het huis van P en R een beetje bekeken. Het is "under-construction" want het balkon en de kelder worden verbouwd. De kids zijn meteen met Jeroen aan de slag gegaan. Tim hebben we kort gesproken want die ging naar vrienden. Vrijdag wordt er gewerkt aan het balkon. Ik ga lekker slapen en zal nog wel even gaan helpen. (of gewoon toch maar luieren)

Zie de foto's.

Rene